Pielęgnacja: obcinanie pazurów i czyszczenie gruczołów okołoodbytowych

Dlaczego pazury trzeba skracać?

Pazury są naturalną częścią budowy ciała zwierząt, ale gdy za bardzo urosną, zaczynają szkodzić. Zbyt długie pazury mogą wykrzywiać palce albo wbijać się w opuszki. Skutkiem jest ból, wady postawy i kulawizny.

Dotyczy to nie tylko psów. Sprawdzaj regularnie pazury także u królików, świnek morskich, szczurów i chomików. Małe zwierzęta w klatce ścierają je słabo, a przerośnięty pazur łatwo zahacza o podłoże i się łamie. Więcej o opiece nad nimi na stronie króliki i gryzonie.

Jak obcinamy pazury i dlaczego nie za krótko?

W pazurze biegnie tkanka żywa: naczynia krwionośne i nerw. Pazury skracamy maksymalnie do miejsca, w którym ona się zaczyna. Przy jasnych pazurach widać ją jako różową część, przy ciemnych trzeba ciąć ostrożnie, małymi kawałkami. Za krótkie obcięcie powoduje ból i krwawienie, a zwierzę zapamiętuje to na długo.

Dlatego jeśli nie potrafisz sam podciąć pazurów albo boisz się, że skaleczysz zwierzę, chętnie to zrobimy. Przy okazji pokażemy Ci, gdzie kończy się tkanka żywa i jak trzymać zwierzę, żeby w domu poszło łatwiej.

A co z kotami? Kotom niewychodzącym jak najbardziej można podcinać pazury. Jeśli kot wychodzi na dwór, lepiej tego nie robić: obcięte pazury uniemożliwiają mu wspinanie się i ewentualną obronę.

Jak przyzwyczaić zwierzę do obcinania pazurów?

Najłatwiej jest zacząć, gdy zwierzę jest młode. Kilka prostych nawyków bardzo ułatwia późniejszą pielęgnację:

• dotykaj łap na co dzień, bez obcinania, i nagradzaj spokój smakołykiem,
• pokaż cążki, pozwól je obwąchać, a potem dotknij nimi pazura bez cięcia,
• skracaj po jednym lub dwóch pazurach, jeśli zwierzę się niecierpliwi, i dokończ innego dnia,
• używaj ostrych cążek przeznaczonych dla zwierząt, bo tępe miażdżą pazur zamiast go ciąć,
• miej pod ręką środek hamujący krwawienie, na wypadek gdyby cięcie wyszło za krótko.

Jeśli zwierzę bardzo się boi, wyrywa się albo ma ciemne pazury, lepiej przyjść do gabinetu. Na wizycie sprawdzimy też, czy pazur nie wrasta w opuszkę i czy łapy nie są podrażnione.

Czym są gruczoły okołoodbytowe i kiedy trzeba je opróżnić?

Gruczoły okołoodbytowe to dwa małe woreczki po bokach odbytu. Zbiera się w nich wydzielina o silnym zapachu, którą pies znaczy teren. Zwykle opróżniają się same przy oddawaniu kału. Czasem wydzielina gęstnieje i zalega, a gruczoły stają się przepełnione i bolesne.

Objawy, na które warto zwrócić uwagę:

• pies sunie pupą po ziemi (tak zwane saneczkowanie),
• często wylizuje lub ogląda okolicę odbytu, gryzie okolice ogona,
• nieprzyjemny, rybi zapach od psa,
• obrzęk, zaczerwienienie lub bolesność przy odbycie.

Na wizycie opróżniamy gruczoły ręcznie i oceniamy wydzielinę. Zabieg jest krótki, choć dla psa niezbyt przyjemny. Jeśli gruczoły są zapalone albo tworzy się ropień, samo opróżnienie nie wystarczy i potrzebne jest leczenie. Nie odkładaj wizyty, gdy przy odbycie widzisz guzek lub ranę.

Saneczkowanie nie zawsze wynika z gruczołów. Podobnie mogą objawiać się pasożyty jelitowe, dlatego pamiętaj o regularnym odrobaczaniu (szczepienia i profilaktyka), a także alergie i podrażnienia skóry (dermatologia).

Gdzie umówić pielęgnację?

Obcinanie pazurów i czyszczenie gruczołów okołoodbytowych wykonujemy w gabinecie w Złocieńcu (ul. Zwycięstwa 3, poniedziałek-piątek 9:00-17:00, sobota 9:00-13:00, tel. +48 664 023 050) oraz w filii w Mirosławcu (ul. Wolności 25, poniedziałek-piątek 15:00-17:00, tel. +48 784 038 252). To krótkie wizyty, więc najwygodniej zarezerwować je online, wybierając typ wizyty „Obcinanie pazurów” albo „Czyszczenie gruczołów okołoodbytowych”.